Hz.Fatıma’nın (S.A) Kısaca Hayatı

   Çocukluk dönemi

Ehl-i Sünnet alimleri çoÄŸunlukla o Hazret’in Hz. Resulullah’ın bi’setinden beÅŸ yıl önce doÄŸduÄŸunu rivayet ederken, Ehl-i Beyt Ä°mamları’ndan gelen hadislerde daha çok Hz. Fatıma’nın (a.s) bi’setin beÅŸinci yılının cemadiyülâhır ayının yirmisinde cuma günü doÄŸduÄŸu belirtilmiÅŸtir. Ebu Basir’in naklettiÄŸi bir hadiste Hz. Ä°mam Cafer Sadık (a.s) ÅŸöyle buyurmuÅŸtur: Fatıma (a.s)  Hz. Resulullah (s.a.a) kırk beÅŸ yaşında iken cemadiyülâhır ayının yirmisinde dünyaya geldi. Ömrünün ilk sekiz senesini babasıyla birlikte Mekke’de geçirdi. On sene de Medine’de babasıyla beraber kaldı. Babasının vefatından sonra ise, sadece yetmiÅŸ beÅŸ gün hayatta kaldı ve hicretin on birinci yılında cemaziyülâhırın üçünde dünyadan göçtü.

Hayr-ı Kesir Olması 

Allah Teala, Hz. Peygamberini (s.a.a): “Sana bol hayır vereceÄŸiz” buyurarak müjdelemiÅŸti. Dolayısıyla Hz. Peygamber (s.a.a), Allah’ın va’dinin kesin olduÄŸunu ve bütün hayırların kaynağı olacak pak ve bereketli neslin kendisinden vücuda geleceÄŸine emindi. Ancak kalp gözleri körleÅŸen düÅŸmanlar Resulullah’ın erkek evladının vefat ettiÄŸini görünce, “Artık Muhammed’in soyunu devam ettirecek erkek evladı kalmamıştır; kendisinden sonra yolu da sönüp gider” ÅŸeklindeki söylentiler yaparak Hazret’i incitiyorlardı. Bunun üzerine Cenab-ı Hak onlara  cevap olarak Kevser Suresini indirerek ÅŸöyle buyurdu: “Åžüphesiz biz sana bol hayır (bereketli nesil) vermiÅŸiz. Öyleyse Rabbin için namaz kıl ve kurban kes. DoÄŸrusu asıl ebter (soyu kesik) olan sana kin duyandır.”

Evet Allah’ın bu vaadi, Hz. Fatıma’nın dünyaya gelmesiyle gerçekleÅŸmiÅŸ, dünya ufukları onun veladet nuruyla aydınlanmış ve kadının ne kadar yüce bir makama ulaÅŸabileceÄŸini bütün âleme göstermek isteyen Allah Teala, Peygamberinin temiz soyunun, Hz. Fatıma’dan vücuda gelmesini takdir eylemiÅŸti.

Peygamber’in Yardımcısı

Hz. Fatıma çocukluk günlerinden itibaren Allah Resulü’nün hamisi olmaya çalışmış, o küçücük elleriyle düÅŸmanların saldırıları karşısında babasına siper olmuÅŸ, babasının bütün hüzün ve kederlerinde onun en fedakâr ortağı olmuÅŸtur. Tarih o Hazret’in bu fedakârlıklarını iftiharla kaydetmiÅŸtir.

Bir gün müÅŸriklerden biri, Resulullah (s.a.a)’ı sokakta görünce, Hazret’i incitmek için başına bir miktar çer-çöp ve pislik döktü. Âlemlere rahmet olan Resulullah (s.a.a) ona karşılık vermedi ve bir ÅŸey söylemeden bu hâliyle eve döndü. Hz. Fatıma (a.s) babasının bu vaziyetini görünce koÅŸup derhal su getirdi, aÄŸlar gözle babasının başını ve yüzünü yıkamaya baÅŸladı. Kızının bu üzgün vaziyetini gören Hz. Resulullah (s.a.a), ona teskinlik vermek amacıyla ÅŸöyle buyurdu: “Kızım aÄŸlama! Mutmain ol ki, Allah (c.c) babanı düÅŸmanların ÅŸerrinden koruyacak ve onlara galip kılacaktır.”

Yine bir gün Hz. Fatıma (a.s), Mescid-i Haram’da oturan bir grup kâfirin, babasının katli için komplo hazırladıklarını fark edince, aÄŸlar bir gözle eve dönüp kâfirlerin aldığı kararı ve uygulamak istedikleri komployu babasına haber vermiÅŸ ve böylece babasını muhtemel tehlikeye karşı korumuÅŸtur.

Bir gün de Peygamber-i Ekrem’in Mescid-i Haram’da namaz kıldığı sırada müÅŸriklerden bir grup, Hazret’le dalga geçip alay etmeÄŸe baÅŸladılar. Bu esnada onlardan biri o çevrede yeni kesilmiÅŸ bir devenin rahmini alıp kan ve pisliÄŸi ile birlikte, secde hâlinde olan o Hazret’in sırtına attı. Orada hazır bulunan ve bu manzaraya ÅŸahit olan Fatıma (a.s) bu duruma çok üzüldü; aÄŸlayarak Resulullah’ın yanına koÅŸtu ve devenin rahmini Hazret’in sırtından alıp uzak bir yere atarak Hazret’i onların bu saygısızlığına karşı korumaya baÅŸladı. Bu arada bu büyük saygısızlığa maruz kalan Hz. Resulullah’ın (s.a.a) namazını bitirdikten sonra o insanlara beddua ettiÄŸi rivayet edilmiÅŸtir.

Fatıma (a.s) böylece küçük yaÅŸlarından itibaren bu çeÅŸit hadiseleri görüp babasının yardımına koÅŸuyor, bir annenin yavrusunu savunduÄŸu gibi Hazret’i savunuyor ve babası için adeta annelik yapıyordu. Ä°ÅŸte bundan dolayı Resulullah (s.a.a) ona, “Ümmü Ebîha” (Babasının annesi) lakabını vermiÅŸti.

Hz. Fatıma (sa) hicretten sonra Ä°mam Ali ile evlendi ve Hasan, Hüseyin ve Zeynep adında çocukları oldu O hazret babasının vefatına kadar Onun yanında ve yakınındaydı babası ile çeÅŸitli savaÅŸlara gitmiÅŸ,diÄŸer müslümanlar gibi ve onlardan daha fazla islamın zaferi için çalılmıştır. Ama Resulullah (s.a.a)’ın vefatından sonra bazı sahabenin Ehlibeyt’e karşı tutumu deyiÅŸmiÅŸ kendi çıkarları uÄŸruna O hazrete çeÅŸitli sıkıntılar yaratmışlardır.

Åžehadet

Peygamber’in kendinden sonra hayatta kalan tek çocuÄŸu Hz. Fatıma kendisine vurulan cismi ve ruhi darbelerden ve altı aylık çocuÄŸu Muhsini düÅŸürdükten sonra hicri 11.yılda Peygamber’in vefatından bir rivayete göre 45 gün ve diÄŸer bir rivayete göre 6 ay sonra ÅŸehid olmuÅŸtur.Allah’ın, nebilerin, sıddıkların, ÅŸehitlerin ve salihlerin selamı O’nun üzerine olsun.