SKRİPTURA ENSTİTÜSÜ KURUCUSU İTALYAN KONT ALEADDİN CEASER CLERİSİ’NİN ‘KERBELA HAKKINDA’ Kİ ÖNEMLİ MAKALESİNİ SİZLERLE  İTALYANCA VE TÜRKÇE PAYLAŞIYORUZ.

“10. Uluslararası Bilimsel Konferans – Erbain Ziyareti Kerbela Araştırmaları ve Kaynakları Merkezi SKRIPTURA Vakfı – www.skriptura.be Dr. Prof. Leonardo Alaeddin Caesar Clerici”

Kont Leonardo Alaeddin Caesar Clerici, hem İtalyan aristokrasisinin, hem de Fütürist sanat akımının mirasçısı olan; mistik, edebî ve teosofik çalışmalarıyla bilinen çağdaş bir düşünürdür.

Kont Leonardo Alaeddin Caesar Clerici kimdir?

1. Skriptura Enstitüsü’nün Kurucusu

Siteye göre Istituto di Skriptura, filozof ve şair Leonardo Clerici tarafından kurulmuştur. Bu enstitü, Yunanca, Latince, Arapça ve diğer büyük dillerdeki klasik eserleri yeniden yorumlamaya adanmış bir düşünce–sanat kurumudur.

2. İtalyan Aristokrasisi ve “Kont” Unvanı

Sitede açıkça “Count Leonardo CLERICI” ifadesi geçmektedir. Bu, onun İtalyan soylu Clerici ailesinin bir üyesi olduğunu ve resmî olarak Kont unvanı taşıdığını doğrular.

3. Fütürizm ve Marinetti Mirası

Skriptura Enstitüsü’nün ana odaklarından biri Fütürizmdir. Sitede Marinetti arşivleri, fütürist manifestolar, sergiler ve konferanslar yer alır. Bu bağlamda Clerici, F.T. Marinetti’nin (Fütürizmin kurucusu) entelektüel mirasını sürdüren bir figür olarak konumlanır.

4. Şair – Filozof – Teosof - Clerici:

• Filozof
• Şair
• Teosofik ve mistik araştırmalar yapan bir düşünür
• Sanat–felsefe sentezini savunan bir entelektüel olarak tanımlanıyor. Enstitünün manifestosu, sanat ile felsefenin birleştiği bir “arete” (erdem, mükemmellik) anlayışını temel alıyor.

5. Villa Clerici Triklinea

Sitede Villa Clerici Triklinea adlı tarihî bir yapının:

• Enstitünün merkezi
• Sergilerin, mistik toplantıların ve akademik etkinliklerin yapıldığı yer olduğu belirtiliyor. Bu villa, Clerici’nin hem yaşam alanı hem de kültürel laboratuvarı niteliğinde.

6. İslam, Kerbela ve Aşura Çalışmaları

Sitede “Sacred rings of Ashoura”, “Rapsodia Ramadan” gibi içerikler bulunuyor. Bu da Clerici’nin:

• İslam estetiği
• Kerbela sembolizmi
• Aşura ritüelleri
• Arap–İslami felsefe üzerine yoğun çalışmalar yaptığını doğruluyor.

Kısa Sonuç

Kont Leonardo Alaeddin Caesar Clerici, İtalya’nın köklü Clerici soylu ailesinden gelen, Skriptura Enstitüsü’nün kurucusu, şair, filozof, teosof, Fütürist sanat akımının çağdaş temsilcisi, ve İslam–Kerbela–Aşura üzerine çalışan bir entelektüeldir.

İtalyanca:

The 10th International scientific conferece on the Arbain pilgrimage Kerbala centre of studies and resurces SKRIPTURA Foundation www.skriptura.be Dr. Prof. Leonardo Alaeddin Caesar Clerici.

KERBALA IN ARCADIA DE ELEGANTIA, ovvero l’elegia arcaica ed epica di un solo giorno nell’intenzione di mille e mille giorni. Tale invocazione precede (nyia, nuova) l’immensa e sospesa eterna quanto il ritorno della invocazione (du’a). L’eleganza elegiaca del rito eroico quanto sacro della direzione del maahdi o imamita risuona in noi tramite le tende nere della ashura che dal 1979 ad oggi ritmano il cuore elianico di Imam Alì tramite Imam Baquir e Imam Sajjad.

La shaifa sajiadijja riapre continuamente i significati del Kitab Allah nelle sure coraniche che grammaticalmente si rigenerano con mille e mille congiunzioni, notti oscure iconoclaste, tende nere dell’invisibile triclinio e simposio parallelo alla gloria iliaca di Enea od Odisseo, invocazione al fiume, sonno all’isola estuario del fiume seppellito di foglie, guida dell’alba e di Orione, onda, tunica, mantello della tenda nera di Calipso il cui velo è la sua stessa vela.

Le foglie sparse del lauro sull’ombra profetica dell’eroe finisce per formare la dimora, il poema non umano della tecnica rituale secondo la surat Ash Ashura. Bisbigliano le foglie all’ombra del bosco Ad Dallin… spira tramite la chiave divina Hermes Rahamani formando un fiume di preghiere il cui flusso come un triclinio si leva foneticamente dai cuori e dal petto, mentre il vessillo fluisce come un cigno che guarda l’abluzione e l’onda.

L’arcadia in Italia continua esattamente il flusso di Kerbala osservato nel suo galleggiare archimedeo, cose sull’acqua e sole genuino di Fetonte nelle osservazioni celesti di Galileo in linea con la sentenza di Alcinoo il cui fiume del cipresso a Cipro dice: noi consideriamo le cose leggere e trapassiamo quelle che son di momento, metafore stimere io tolte dalla meccanica tale parabola pare risonare dai ludi domiziani della via che porta agli orti ausonii d’Italia, d’Africa, Siria, Persia e Babilonia: ex te igitur, scaure!

Surat Nahal nel sublime amr Allah, imperium dei, discende anzi come angelo a forma di sibilla o via sacra. Il cromatismo dell’enigma celestre (najim) permette di cancellare il flusso ed ancorarsi in Akhirat. La chiamata, vox clamantis, cancella Ghafur ed abroga il visibile nell’invisibile tenda nera d’ombra e splendore Ghaib, Qadir, ombra della durata (sabr) nella parabola daraballau masalaan. Questa lunga filatura del giudizio si radica nella araab mubin, pura lingua dell’Akhirat.

 L’italiano poeta e teologo Marracci portò alla luce la surat dell’ape (nahal) che tesse nell’invisibile continuamente l’impero divino (amr), ne ergo acceleretis. Tale mente cogitante reca gli indicia viatorum: signa, gli orti dell’Eden che si flettono a destra a sinistra: imminuunt, imminenti nell’eterno paradiso della tenda nera di Kerbala, dice Galileo a Don Cosimo II Granduca di Toscana l’occuparmi intorno alle nuove osservazioni celesti o che almeno,con troppo lento studio (nahal, incipit dell’ape).

Quindi Galileo ritorna al palazzo di Alcinoo tra le foglie dell’osservazione celeste e richiama alla conversione del sole a se stesso. Il grande Scaligero, famiglia veronese la cui epistola celeste ed averroista fu scritta per Cangrande della Scala, si ritrova come meditazione islamica e divina dell’emendazione del tempo matematico, il mahadi della industriosa meccanica dell’ape che galleggia e congiunge (ittisal\et) come si vedesse galleggiare un pezzo di ghiaccio infondo all’acqua, imminente, infinito matematico, come dice il poeta di Sarzana Guido Cavalcanti vendicando e abrogando la famosa canzone Donna mi priega perché io voglio dire.

Tale meccanica arcadica fu sollecitata all’ombra dell’arcadia e della tomba di Apollo di Ammannati, il cui ritmo arcadico si trova in Arcadia di Iacopo San Nazzaro: itene all’ombra! Sogliono il più delle volte gli alti e spaziosi alberi… e molto più per i soli boschi i selvatici uccelli… a di viene che le silvestri canzoni vergate dalle umili cortecci dei faggi… porgano per le fiorite valli forse più piacevole suono che li tersi e pregiati bossi dei musici… raccontare le rozze ecloghe dalla naturale vena uscite… giace nella sommità di partenio… si distendono con le loro ombre… nel quale Ciparisso ma se dir conviensi, esso Apollo non si sdegnarebbe essere trasfigurato… itene all’ombra Fraxinus in silvis cedat tibi, pinus in hortiis disse il poeta africano e italiano FTMarinetti scrivendo la meccanica invisibile delle poupées electriques nel paradiso arcadico della linea surreale dell’amour fou, amr furioso che conoscendo custodisce… sable noir, sable des nuit, ariqmoi del dinamismo plastico e della testa di legno del burattino.

TÜRKÇE ÇEVİRİ

KERBALA ARKADYASI ÜZERİNE ELEGANTIA,

Yani binlerce ve binlerce günün niyetinde tek bir günün arkaik ve epik elegisi. Bu çağrı (nyia, yeni) sonsuz ve askıda duran, duanın (du’a) dönüşü kadar ebedî olan büyük çağrının önünde durur. Mahdî ya da imamî yönelişin kahramanca ve kutsal ritüelinin elegik zarafeti, 1979’dan bugüne kadar Aşura’nın siyah çadırları aracılığıyla İmam Ali’nin elyanik kalbini İmam Bakır ve İmam Seccad üzerinden ritimlendirerek içimizde yankılanır.

Sajiadî şifa, Kitab Allah’ın anlamlarını sürekli olarak yeniden açar; Kur’an sûreleri binlerce bağlaçla, ikonoklastik karanlık gecelerle, görünmez triklinyumun siyah çadırlarıyla ve Aeneas ya da Odysseus’un ilyadik görkemine paralel bir sempozyumla yeniden doğar; nehir çağrısı, yapraklarla gömülü nehir ağzı adasında uyku, şafak ve Orion’un rehberliği, dalga, tunik, Calipso’nun siyah çadırının mantosu—ki onun örtüsü aynı zamanda yelkenidir. Defne yapraklarının kahramanın peygamberî gölgesi üzerine dağılması, Ash Ashura sûresine göre ritüelin gayri‑insanî tekniğinin barınağını, şiirini oluşturur. Ad Dallin ormanının gölgesinde yapraklar fısıldar… İlahi anahtar Hermes Rahamani aracılığıyla esen nefes, dualardan bir nehir oluşturur; bu akış triklinyum gibi kalplerden ve göğüsten fonetik olarak yükselir, sancak ise abdest ve dalgayı seyreden bir kuğu gibi akar.

İtalya’daki Arkadya, Kerbela’nın Arşimetvari yüzüşünü tam olarak sürdürür; su üzerindeki şeyler ve Phaeton’un gerçek güneşi, Galileo’nun göksel gözlemlerinde Alcinoo’nun hükmüyle uyum içindedir; Kıbrıs’taki selvi nehrinin dediği gibi: “Biz hafif şeyleri dikkate alırız ve anlık olanları aşarız.” Bu mecazlar, Domitian oyunlarının İtalya, Afrika, Suriye, Pers ve Babil’in auson bahçelerine götüren yolundan alınmış gibidir: ex te igitur, scaure! Nahal sûresi, Allah’ın yüce emrinde, ilahi imparatorlukta, sibilla ya da kutsal yol biçiminde bir melek gibi iner. Göksel bilmece (najim) akışı silmeye ve Ahiret’e demirlemeye izin verir. Çağrı, vox clamantis, Gafur’u siler ve görünür olanı görünmez siyah çadırın gölgesinde ve Ghaib’in, Kadir’in, sabrın süresinin gölgesinde abroge eder; daraballau masalaan kıssasında. Bu uzun yargı eğirmesi, Ahiret’in saf dili olan arab mubinde köklenir.

İtalyan şair ve teolog Marracci, görünmezde sürekli olarak ilahi imparatorluğu dokuyan (amr) Nahal sûresini ortaya çıkardı; ne ergo acceleretis. Bu düşünen zihin, yolcuların işaretlerini taşır: Eden’in sağa sola kıvrılan bahçeleri; Kerbela’nın siyah çadırının ebedî cennetinde azalır, yaklaşır. Galileo, Don Cosimo II Toscana Büyük Dükü’ne “Yeni göksel gözlemlerle meşgul olmam veya en azından çok yavaş bir çalışmayla (nahal, arının başlangıcı) uğraşmam” der. Böylece Galileo, göksel gözlemin yaprakları arasında Alcinoo’nun sarayına döner ve güneşin kendine dönüşünü çağırır.

Büyük Scaligero—Verona ailesi—Cangrande della Scala için yazdığı göksel ve Averroesçi mektubunda, matematiksel zamanın düzeltilmesine dair İslamî ve ilahi bir meditasyon bulur; arının çalışkan mekanik mahdisi, buz parçasının suyun dibinde yüzdüğü gibi yüzerek ve birleşerek (ittisal/et) sonsuz matematiği oluşturur; Sarzana’lı şair Guido Cavalcanti’nin ünlü Donna mi priega perché io voglio dire şiirini intikamla ve yürürlükten kaldırarak söylediği gibi.

Bu arkadik mekanik, Arkadya’nın ve Ammannati’nin Apollo mezarının gölgesinde teşvik edildi; Jacopo Sannazzaro’nun Arcadia’sındaki arkadik ritimde bulunur: itene all’ombra! Çoğu zaman yüksek ve geniş ağaçlar… ve yalnız ormanlarda yabani kuşlar… öyle ki kayın ağaçlarının mütevazı kabuklarından kazınan kırsal ezgiler… çiçekli vadilerde müzisyenlerin parlak ve değerli kutularından daha hoş bir ses sunar… doğal damardan çıkan kaba eklogları anlatır… Partenio’nun zirvesinde yatar… gölgeleriyle uzanırlar… burada Cyparissus—eğer söylemek gerekirse—Apollo bile burada dönüşmekten gücenmezdi… itene all’ombra. “Ormanda dişbudak sana boyun eğer, bahçelerde çam” demişti Afrikalı ve İtalyan şair F.T. Marinetti, elektrikli kuklaların görünmez mekaniğini, aşkın sürreal çizgisindeki arkadik cennette, bilen ve koruyan öfkeli amr’da yazarken… sable noir, sable des nuit, plastik dinamizmin ve tahta kuklanın başının ariqmoi’si.

********************